بانکداری الکترونیکی زمانیکه ایرانی می شود

امروز بعد از ماهها برای پرداخت فطریه سری به سایت بانکی هایی که تو ایران داشتم زدم. این رفتار User Enemy که میگه ارباب رجوع دشمنته و به هر طریق باید بهش لطمه بزنی به وضوع در طراحی بانک داری الکترونیکی در ایران نیز نماد پیدا میکنه.

خداییش این دو تا عکس رو مقایسه کنید. یکی کنسول بانک CBA که توش حساب دارم که واقعا از نظر طراحی،‌امکانات، امنیت،‌ زیبایی و راحتی فوق العادست. زمانی که توی شعبه هم مراجعه می کنی مسوول باجه هم با همین کنسول کار می کنه.

بعدی هم مال یکی از بانکهای فوق العاده ایران. بعد از چندین بار تلاش باورتون نمیشه اما من بالاخره نتونستم تو این سایت (که میلیاردی هم گویا براش خرج شد) موجودیم رو بگیرم! گردشها رو دیدم اما موجودی رو نه! زنده باد فرهنگ User Enemy!

رابطه قلیون و ۱۱ سپتامبر

باز من سرم شلوغ شد و نتونستم یک ماه چیزی بنویسم. از پست قبلی تا الان اتفاق های مهمی در زندگی ما افتاد.

اول اینکه من کارم روعوض کردم. رفتم به Telstra که الان بزرگترین اپراتور تلفن در استرالیاست. به تیم RAA/BPI که کارش ارایه سرویس های B2B به زیر ساخت سرویس دهی Telstra یا همون SDF است پیوستم. کار جالب و پر از درگیری مبتنی بر ترکیبی از سولاریس،‌ لینوکس،‌ پرل و جاوا. تلسترا رو تا اینجا که دوست دارم و امیدوارم قرارداد شش ماهم تمدید بشه یا شاید قرارداد دایم بستم.

دوم اینکه بالاخره تصمیم گرفتیم پرونده H-1B رو ببندیم و همینجا استرالیا بمونیم. شاید خیلی‌ها از این تصمیم تعجب کنن چرا که موقعیت کاری خیلی خوبی توی SF رو با موندن در اینجا عوض کردیم اما احساس خوبی دارم. انشاء الله ما در ۴ سال آینده میتونیم شهروند استرالیایی بشیم اما تو آمریکا معلوم نبود کی Green Card بگیریم. این جا خوبه و تمام خانواده شادمون ازش راضی هستن. امیدوارم در آینده افسوس این موقعیت رو نخورم.

آخرشم که خواهرم اینا ۳ هفته ای پیش ما بودن ما کلی با هم گشتیم. با هم به جاهای فوق العاده زیبایی مثل Grand Pacific Drive و ‌Blue Mountains رفتیم و روزهایی خاطره انگیزی داشتیم. خدایا چرا (مرسی) استرالیا رو اینقدر زیبا أفریدی؟ شاید فقط مالدیو زیباتر از اینجا باشه.

امروز دهمین سالگرد ۱۱ سپتامبر بود. اتفاقی که تاریخ دنیا رو عوض کرد و ما خوش (یا بد) شانس بودیم که تجربش کردیم. به همین مناسبت خونه دوست و همکارم رضا غفاری جمع شدیم و قلیون کشدیم!

قدمت روی چشم – بیانی سلیس از دردهای ایران

چند روز پیش کتاب قدمت روی چشم ژرژ میشل و پایولو وودس به دستم رسید و با داشتن دوست خوبی مثل کیندل، خوب به سرعت خواندمنش و واقعا لذت بردم.

کتاب بسیار روان و سلیس و زیبا نوشته شده و می بایست از ترجمه عالی اون هم تشکر کرد. مروری سریع بر پیچیدگی ها و نابسامانی های ملتی مظلوم و مهربان در گذر زمان و نهایتا در دست چماقداران رژیم. مصاحبه با نوکیسه گانی که بسیار هم از وضعیت راضی هستند تا افردای مثل خود من که از پسرفت ممکلت می نالند.

شاید شما دوست عزیز این کتاب رو مدت ها پیش از من خوانده باشید ولی اگر نه حتما توصیه می کنم چند ساعتی وقت بگذارید و بخوانید. این کتاب هم برای ایرانی ها و هم برای تمام کسانی که می خوان ایران رو بشناسن تصویری نزدیک به واقعیت ارایه می ده.

تحریم‌ها و صنعت آی-تی ایران

بی شک همه قبول دارن که تحریم‌های بین المللی بر علیه ایران مثل یه چاقوی دو لبه کار می‌کنه. از یه طرف آروم آروم داره اقتصاد ایران رو جر می‌ده و دردش رو بعضی‌ها که کارخانه دارن و تاجرن سریع حس می کنن و مردم عادی کمی دیرتر با کاهش قدرت خرید و افزایش بیکاری و … این چیزا. این بخش تحریم‌ها رو البته شرکت‌های واسطه ایرانی، عرب و چینی خیلی دوست دارن و حالشو می‌برن.

ولی از طرف دیگه تحریم‌ها باعث می‌شن که ایرانی‌ها توی خیلی از ضمینه‌ها خواهی نخواهی مجبورش روی پای خودشون واستن، به ویژه توی IT. این رو آدم تا وقتی تو ایرانه چندان حس نمی‌کنه اما بیرون که می‌یاد ملموس می‌شه.

تقریبا IT صنعتی (Enterprise) تو دنیا دست چند تا غول بزرگ آمریکایی و به ندرت اروپاییه. اینجا توی استرالیا با این‌همه پتانسیلی که هست به جزء یکی دو شرکت اصالتا استرالیایی ما بقی دستشون به دامن آمریکاست که یه نمایندگی بگیرن و محصولاتش رو بیارن تو مارکت. واقعا من خودم احساس می‌کنم تجریه خوبی رو که تو ایران به دست آوردم مدیون تحریم بودن ایران بودم مگرنه کی می‌اومد سیستم‌های سنگینی مثل پردازش تصویر و مخابراتی و بانکی رو بده دست چند تا جونی که تازه از دانشگاه زدن بیرون.

ولی در کل برایند این تحریم‌ها اگرچه منافع شخصی برای مهندسان کشور داره برای خودن مملکت مهلکه. این شرکت‌ها خیلی براشون جالبه که مثلا یه جون ۲۷ ساله بلده یه سیستم X رو از A تا Z خودش طراحی و پیاده سازی کنه و رو دست می برنش اما مملکتی که سالها برای تربیت این جون هزینه کرده بود می‌مونه و تحریم‌هایی که هر روز بیشتر و بیشتر گلوش رو فشار می‌دن.

نحوه نوشتن رسومه برای کار آی تی در استرالیا

سه شنبه هفته گذشته (۵ جولای) من برای اولین بار رفته بودم همایش IT کاران ایرانی در سیدنی. برنامه خوبی بود با تشکر از مهندس ارنست و هومن که زحمت برگذاری این برنامه رو کشیده بودن.

یکی از اصلی ترین موضوعاتی که مطرح شد نحوه کاریابی در استرالیا بود که دغدغه اکثر بچه هایی بود که شرکت کرده بودن و در این مورد بحث شد. در زیر به اصلی ترین مواردی که مطرح شد می پردازم. نظرات خودم رو هم اضافه کردم.

1. رزومه اصلی ترین ابزار کاریابی است. منابع برای نوشتن رزومه خوب زیاده.

1. روزمه باید مختصر و مفید باشه. ۲ یا حداکثر ۳ صفحه.
2. اطلاعات شخصی و غیرضروری رو حذف کنید و برید سر اصل مطلب و تیتروار و فشرده تجربه کاری و تخصص خودتون رو بگید.
3. رزومه باید به انگلیسی استرالیایی باشه.
4. خودتون قضاوت کنید. آیا با یک نگاه ۱۰ ثانیه رزومه شما جذاب و گویاست؟ ۳۰ ثانیه چطور؟

بالاتر یا پایین تر از آنچه خواسته شده نباشید. اینجا شما به راحتی Over Qualify می شید و کار رو از دست می دید. رزومه به نحوی باشته که با کار مطابق باشه.

Cover Letter نمی دونم مهمه یا نه. بچه ها هم نظرات متفاوتی داشتن. به طبع داشتن اون به ویژه وقتی رسومه رو مستقیم برای شرکت ها می فرستید و نه موسسات کاریابی خوبه. در استرالیا کار رو اکثرا موسسات کاریابی پیدا می کنن. IT تخصص این افراد نیست و فقط به key word ها توجه می کنن پس key word های رزومه را مطابق هر کار تغییر بدهید.

اینجا برخی کارها حتما تجربه محلی می خواد مثل مدیریت تیم یا ارتباط ما مشتری. اگه کار اولتونه و هر چقدر هم تجربه دارین اول از کارهای پایین تر شروع کنید. برای شروع گرفتن کار دایمی سخته. اول part-time شروع کنید بعد اگه خواستین permanent

LinkedIn بسیار بسیار مهمه. اطلاعات صحیح و بروز بگزارید و تنظیم کنید که نشون بده در گروه های LinkedIn عضو بشید و در بحث ها شرکت کنید. در استرالیا Agile یا همون تولید چابک خیلی استفاده می شده. تجربه کنید و در رزومه ذکر کنید.

شناخت خوبی از توانایی و علایق خودتون داشته باشید و عنوان کار مورد نظر خودتون رو به انگلسیی بدونید. از سایت seek.com.au استفاده کنید. ثبات کاری حداقل ۲ سال در هر کار. موارد اضافی رو حذف یا ادغام کنید.

اینجا هم مثل ایران لینک خیلی مهمه. بازار IT استرالیل چندان هم بزرگ نیست. رابطه ها رو حفظ کنید و پل ها رو خراب نکنید. وقتی با شما تماس می گیرن اطلاعات فرد رو بخواهین (بویژه email) و خودتون پیگیر بشید.

دوره های Skill Max در TAFE و دانشگاه های استرالیا مفید هستن. Certification ها مفید هستن. بگیرید و در رزومه ذکر کنید. سیدنی بازار رقابتی شدیده و هزینه ها هم بالاست. شهرهای دیگر رو هم مد نظر داشته باشید.

افرادی که برای برنامه نویسی Core درخواست می دن حتما الگوریتم ها رو مرور کنن. گویا ۳ -۴ ماه دنبال کار مناسب گشتن طبیعی است.اگه بازم موارد دیگری به یادم افتاد اضافه می کنم.
اینم دو تا عکس از این گردهمأیی:

20110705 002

20110705 003

خاتمی: سقوط ازاسطوره به نمادی از حماقت و بزدلی

این‌ها بخشی از سخنان خاتمی از وب سایت خود وی است:

…اگر ظلمی شده است که شده است همه بیاییم عفو کنیم و به آینده نگاه کنیم و اگر به نظام و رهبری ظلم شده است به نفع آینده از آن چشم پوشی شود و ملت هم از ظلمی که بر او و فرزندانش رفته است می گذرد و آن وقت همه به آینده بهتر رو خواهیم آورد. …

مردک مثلا می‌خواهی ادای نلسون‌ ماندا و گاندی رو دربیاری. حیف این آب و خاک که فردی با چنین طرزتفکری ۸ سال رییس جمهورش بوده…

تک فارسی استاندارد و مبتنی بر یونیکد

من اکثر متون قبلی خودم رو با استفاده از فارسی تک می‌نوشتم. با اینکه این پروژه بسیار به من و سایرین در زمانی که هیچ روش دیگری برای ویرایش فارسی TeX وجود نداشت کمک کرده اما وابستگی اون به یک ویراستار خاص و عدم حمایش از یونیکد کمی آزار دهنده و نگران کننده است. به همین دلیل یه مدت کوتاهی رفتم سراغ DocBook، XSLT و FOP اما حال نداد و دوباره برگشتم به LaTex.

خوشبختانه تکلایو عربی امکان نگارش فارسی مبتنی بر استاندارد یونیکد را فراهم می‌آورد. بنابراین با هر ویراستار متنی استاندارد با توانایی BIDI (مانند Gedit) امکان نوشتن متون فارسی وجود دارد و نیازی به استفاده از فونت و ویراستار خاصی نیست.

برای این استفاده از TexLive فارسی (عربی) در محیط Ubuntu Linux، بسته‌های زیر می‌بایست نصب شوند:

sudo aptitude install texlive-bin texlive-fonts-recommended texlive-fonts-extra texlive-lang-arabic

یک فایل نمونه میتونه به این شکل باشه:

\documentclass[a4paper]{book}
\usepackage{cmap}
\usepackage[utf8]{inputenc}
\usepackage[LFE,LAE]{fontenc}
\usepackage[farsi,english]{babel}
\TOCLanguage{farsi}
\begin{document}
\selectlanguage{farsi}سلام\end{document}

و برای رندر کردن کافیست latex رو صدا بزنیم:

latex sample.tex

در هنگام برخورد با خطای زیر:

! Since I do not know what the Jalali calendar is
I can’t typeset the Farsi date.
I stop here, while you get a suitable Arabiftoday.sty file.
\reserved@a …et a suitable Arabiftoday.sty file}
\@@end
l.99 }

مشکل از case-sensitive بودن نام فایل هاست و به راحتی قابل حل:

cd /usr/share/texmf-texlive/tex/latex/arabi
sudo vim farsi.ldf

حالا به دنبال Arabiftoday بگردید (با زدن / و بعد n) و A را به a تبدیل کنید (۳ مورد).

همانند همین مشکل در مورد فایل Arabicore.sty هم وجود دارد و پس از تصحیح مشکلفوق به این پیام خطا بر می‌خورید:

! Since I can’t find the Arabicore.sty file

I can’t typeset Arabic.
I stop here, while you get a suitable Arabicore.sty file.
\reserved@a … get a suitable Arabicore.sty file}
\@@end
l.115 }

بازم هم مشکل از A بزرگ اول نام فایل است.

fgrep Arabicore.sty *
sudo vim farsi.ldf

خروجی dvi، ps, PDF همه به درستی کار می کنند. می توانید از این Makefile استفاده کنید:

DVIPS=dvips
TEX=latex
PS2PDF=ps2pdf14
BIBTEX=bibtex
MAIN=book

all: clean ps

dvi:
$(TEX) $(MAIN).tex

ps: dvi
$(DVIPS) $(MAIN).dvi

pdf: ps
$(PS2PDF) $(MAIN).ps

clean:
rm -f *.log *.aux *.toc *.bbl *.BAK *.bak *~ *.dvi *.blg *.lof *.lot

سوال: من صفحه کلید فارسی ندارم یا تایپ فارسی‌ام کند است. هنوز هم می‌تونم از TeX فارسی استفاده کنم؟
پاسخ: بله. می‌توانید از گوگل Transliterate استفاده کنید.

سوال: نمونه های بهتر و بشتر لازم دارم؟

پاسخ: /usr/share/doc/texlive-lang-arabic/latex/arabi/

سوال: ویراستار در نمایش خطوطی که متن فارسی و لاتین دارند دچار مشکل می‌شود.چه ویراستاری مناسب است؟
پاسخ: هر ویراستاری که به خوبه از BIDI حمایت کنه مثل Gedit. استفاده از vim و emacs به همین دلیل چندان میسر نیست.
توصیه می کنم در خطوطی رو که فارسی-لاتین داره با زدن Enter هر کدوم رو در یک خط بنویسید چون برای LaTeX این Enter ها مهم نیست اما به ویراستار کمک می‌کنه بهتر صفحه چینی بکنه و کرزر رو درست حرکت بده (راست به چپ و چپ به راست)

پینوشت: این امکانات از مدت‌ها بوده و منم استفاده می‌کردم. چیز جدیدی نیست اما احساس کردم مستند روش کمه و لازم دونستم یک پست روش بگذارم.

زندگی در آزادی

امروز دقیق سه ماه شده که ما اومدیم استرالیا. باید اعتراف کنم که اگرچه اولش کمی سخت بود ولی تا این لحظه که ما از تصمیم مون کاملا راضی هستیم. از وقتی اومدیم اینجا تازه معنی زندگی بدونه استرس رو درک کردیم. خدا رو شاکرم که این موهبت رو نصیب ما کار. امیدوارم هرکدوم از شما دوستان هم که قصد داره مهاجرت کنه کارش سری تر پیش بره و شیرینی زندگی در یک کشور آزاد و پیشرفته رو احساس کنید.

وبلاگ و سایت در مورد مهاجرت و نکات مهمی که باید در نظر داش کم نستن. ولی من هم به نوبه خودم لازم میدونم به چند تا مورد که احساس میکنم کمتر اشاره شده، اشاره کنم شاید مورد استفاده سایر دوستان باشه.

• آوردن وسایل و لباس
  شایاد اصلی ترین اشتباه ما این بود که خیلی وسیله و لباس با خودمون آوردیم. یعنی از طریق پست هوایی ارسال کردیم. البته بد نیست آدم یک سری وسایل که خیلی به کارش میاد و احساس خونه خوده آدم رو انتقال میده با خودش بیاره (به ویژه سیم و آچار) ولی آوردن حجم زیادی وسیله واقعن کار اشتباهیه. ما فکر میکردیم که اینجا وسایل و لباس خیلی گرونه واسه همین چندین کارتون وسایل خونه و لباس آوردیم. البته همین طور هم هست و در ظاهرلباس و وسایل گرون تر هستن اما بعد از مدت کوتاهی که اینجا زندگی کردین یاد میگیرین به شناختن جاهایی که میشه این چیزا رو ازش به قیمت پین تر حتا به قیمت ایران خرید. واسه همین در نهایت آوردن وسای زیاد با در نظر گرفتن هزینه که داره چندان درست نیست.
• حجم و وزن بسته ارسالی
  ما بارمون شد ۳۱۰ کیلو. بار بیشتر از ۲۵۰ کیلو توی گمرک فرودگاه بررسی نمیشه و باید یواسیله بگیرن ببرید جای دیگه که بازم کار رو ساخت تر میکنه. واسه همین اگر هم خواستین وسیله بیارین سعی کنید حتما زیره ۲۵۰ کیلو باشه و زودتر برین و از فرودگاه تحویل بگیرین تا جریمه نخوره.
• انتخاب خونه
  قیمت اجاره خونه تو محلات مختلف خیلی فرق نمیکنه. ولی خیلی مهمه که به train نزدیک باشه. قبل از انتخاب خونه حتما نقشه مترو سیدنی رو نو نظر بگیرید.
• کتاب راهنمای سیدنی
  فرودگاه که میرسید یک کتاب هاست به نام Sydney Guide که این نقشه و مطالب دیگه و یک سری بلیت تخفیف دار داره. یادتون نره بردارین.
• گواهی نامه International
  گواهی نامه International که توی ایران میدن اینجا هیچ ارزشی نداره اما به عنوان مدرک شناسایی عکس دار خوبه و توصیه میکنم بیارین. به ویژه واسه اجاره خونه خوبه.
• گواهی نامه استرالیا
  ‎گواهی نامه ایران فقط دار صورتی که اینجا و توسط NAATI/VITS ترجمه شده باشه ارزش داره. بهتره اینجا رسیدن واسه ترجمش اقدام کنید. از لحظه ورود هم واسه اقامت دائم ۳ کمه و واسه توریست، دانشجوها و همسر ۶ ماه اعتبار داره. باید اعتراف کنم گرفتن گواهی نامه Full استرالیا خیلی راحت نیست. من هم یک بر افتادم. اما با کمک آقای حسین (۰۴۵۰۷۷۸۲۶۶) بار دوم Frenchs Forest پاس کردم.
• خرید ماشین
  من شنیدم سرویس تویوتا اینجا از همه بهتره و یک تویوتا خریدم. راضی هستم. البته 4WD هم اینجا پر طرفداره. بدونه ماشین نمیشه.
• خرید GPS
  یک GPS خوب خیلی خیلی واسه رانندگی لازم و حیاتیه . به ویژه که اولش آدم آدرس هارو هم بلد نیست. من فقط مارک TomTom هلند رو توصیه میکنم. کامی گرونه ولی میرزه.
• دریافت کد مالیاتی (Tax File Number – TFN)
  حتما خودتون و همسرتون برای دریافت TFN اقدام کنید. ۲۸ روز طول میکشه و واسه Centerlink هم لازمه.
• اپراتور تلفن همراه و اینترنت
  به نظر سرویس Cap بگیرین که روز های اول خیلی تماس آدم زیاده. ۴۹ دلار میدین واسه ۱ ماه و یک دریا اینترنت و کردیت میگیرین. گوشی خودتون رو هم بیارین. اکثر اپراتور ها مانند ایران از GSM استفاده میکنن.
• افتتاح حساب بانکی
  یک بانکی که ATM زیاد داره مانند WestPac , St.George, CBA. حتما یک کارت از نوع Master یا VISA از بانکتون بگیرین که بتونید توی اینترنت خرید کنید.
• گوشت حلال
  ما از محله Granville میگیریم. خیابان South -33.834266,151.011076
• جا به جائی
  حتما سایت 131500 یادتون باشه.
• هزینه خروج هز کشور
  اگه VISA دائم یا Green Card دارین ندین.
• آوردن ارز
  سعی کنید فقط دلار هوسترالیا بیارین.
• رسومه
  اینجا خیلی مهمه که آدم ثبات کاری داشته باشه و حده اقل ۲ تا ۳ سال سر هر کارش بمونه. برای بعضی شرکتها LinkedIn خیلی مهمه. کلان چون اکثر کاریابی توسط Agency ها انجام میشه داشتن کیوورد های مورد نظر اون کار توی رسومه خیلی مهمه.
• آغاز به کار
  خیلی زود سره کار نرید. اول کار هایی مانند اجاره خونه، گواهی نامه ، ترجمه، دیدن شهر رو انجام بدین باد. من از فردا روزی که رسیدیم رفتم سره کار و مرخصی واسه انجام این کار ها نداشتم خیلی.
• MediCareحتما برای دریافت کارت درمانی اقدام کنید. ما هنوز بیمه تکمیلی نکردیم خودمون رو اما شنیدم اون هم لازمه.
• چیزهای که نباید بیارین
  مامور بازرسی گمرک به این چیزا گیر میدن : سبزی و میوه خشک ، گیاه ، هسته اونها مانند هسته گردو . حتما فرم های توی بازرسی فرودگاه رو دقیق پر کنید. میتونن اگه موردی دیدن که ذکر نشده حسابی گیر بدن بهتون. بهتر خوراکی های خونگی رو هم تو بسته بندی تجاری بزارین تا گیر ندن.

بروز رسانی ۲۵ سپتامبر ۲۰۱۱: یه جای جدیدتر،‌ارزانتر و با کیفیت تر برای گوشت حلال پیدا کردیم. قصابی مزرعه سبز در این آدرس:

1/55 Marion St, Harris Park, NSW 2150.- (02) 9633 9366 – 0423 871 364

کمی دورتره ولی ارزش داره.

یه نوکیا ان-۹۰۰ خریدم

بالاخره بعد از ماهها کلنجار رفتن با خودم (و برخی دوستان عشق اندروید)‌ دلمو به دریا زدم و بعد از تفریبا شش سال یک گوشی جدید گرفتم. و انتخاب جدید من چیزی نبود جز نوکیا ان-۹۰۰ هوراااا.

می تونستم صبر کنم و تو استرالیا گوشی بخرم اما دیگه طاقت تحمل گوشی خسته قبلی ۳۲۳۰ رو نداشتم که ماهها بود نه بکلایت داشت نه ویبره. ان-۹۰۰ با شبکه جی-اس-ام کار میکنه و بنابراین تو شبکه سی-دی-ام-ای اپراتورهایی مثل تلسترا کار نمی کنه بنابراین باید تو استرالیا برم سراغ ودافون یا اوپتوس.

در مورد ان-۹۰۰ که خوب اصلا نمی دونم از کدوم نواناییش بگم. یک لینوکس واقعی با ۲۵۰ مگابایت رم، ۳۰ گیگ هارد و پردازنده آرم ۶۰۰ مگاهرتز. در واقع ان-۹۰۰ یک لپ تاپه که سیمکارت هم می خوره. همینکه یه ترمینال داره می ارزه به هزار تا اندرویید.اینم عکس این غول

تحویل خونه – خرید بلیط و انتقال پول

روزها به سرعت می گذرد و ما برای رفتن آماده می شویم. در یک ماه گذشته خونمون رو به صاحب خونه برگردوندیم و قسمت اعظم وسایلمون رو فروختیم. مقداری دلار انتقال دادیم به حسب بانکی در استرالیا و شش هزار تا هم ارز دولتی گرفتیم. روزهای سخت و پرکاری رو پشت سر گذاشتیم ولی خوب می بایست انجام می شد و خوشحالم که قسمت اصلی کار که تحویل خونه و بسته بندی وسایل بردنی که ازطریق فریت ارسال می کنیم انجام شد.

برای ۲ فوریه ۲۰۱۱ – ۱۳ بهمن ۱۳۸۹ بلیط گرفتیم به مقصد سیدنی. بلیط ها رو از طریق سازمان بین المللی مهاجرت گرفتم که کمی ارزان تر است و بار بیشتری هم می تونیم ببریم. متاسفانه بلیط کلاس ام هواپیمایی امارات با ۴۰ کیلوبار و قیمت ۸۸۰ دلار تمام شده بود و ما مجبور شدیم بلیط هواپیمایی الاتحاد با ۳۰ کیلو بار و ۱۰۰۰ دلار رو بگیریم ولی همین هم بهتر از بلیط معمولی توی آژانهاست.

این روزها به شدت مشغول کار توی شرکت هستم تا بتونم کار رو هم به خوبی و سر موقع تحویل بدم. همچنین دانشم رو توی چند تا فیلد جدید افزایش میدهم که برای کار انتخاب های بیشتری داشته باشم. امیدوارم که همچنان همه چیز خوب پیش بره و بتونم تو زمان مناسبی کار خوبی پیدا کنم. می دونم که اونجا زبان حرف اول رو میزنه واسه همین مجبور شدم کلاس فرانسه رو کنسل کنم و بیشتر روی انگلیسی تمرکز کنم.

سه هفته پیش رفتیم مشهد و هفته بعد هم میریم بندرعباس. علاوه بر این تا قبل از رفتن باید یه سر به اصفهان و ارومیه هم بزنیم. بالاخره نمیشه که بدون خداحافظی بریم.